przyszła zima

Jest wiele powodów do radości, ziemia pod nami i niebo nad nami, w lato cieszę się z lata, a w zimę cieszę się z zimy.

Afonia i pszczoły

Afonia: Trzeba uważać.
Rosjanin: Na co?
Afonia: Na wszystko. Na szczęście, że Cię nagle spotka w życiu.

mieć się na baczności

Należy zdawać sobie sprawę z tego, że cynika, mimo profesjonalnej obojętności, może prywatnie radować uprawiana maskarada, która pozwala mu doświadczyć pewnego rodzaju złośliwej satysfakcji, iż potrafi bawić się wedle woli czymś, co jego publiczność musi traktować zupełnie serio.

SENEKA

Jeśli chcemy być sprawiedliwymi sędziami wszystkich spraw, to bądźmy przede wszystkim przekonani o tym, że nikt z nas nie jest bez winy.

Seneka

Nieprzerwane powodzenie nie wytrzyma żadnego ciosu.
Lecz kto nieustannie zmaga się ze swoją niedolą,
ten cierpieniom zawdzięcza hart,
i nie ustąpi przed żadnym złem,
a nawet jeśli upadnie będzie walczyć jeszcze na klęczkach.

Na ile jesteśmy ludzcy?

Lech Kaczyński, człowiek któremu dane zostało dostojeństwo sprawowania zwierzchności nad narodem polskim, Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, mój również, mimo że nie oddałam na Niego głosu. Para Prezydencka zostanie pochowana na Wawelu. Mój Prezydent, z którym nieraz nie zgadzałam się ideowo, na początku był - człowiekiem! Owy Człowiek... był synem, bratem, mężem, ojcem i dziadkiem, a dopiero później, stał się polskim prezydentem. Jednak czy przestał być człowiekiem? Na co jestem zła gdy patrzę na Wawel? Kto z nas, za 20 lat, w każde święta, czas gdy najmocniej myślimy i tęsknimy za bliskimi, przyjdzie zapalić znicz, przyjdzie bo zatęskni, przyjdzie złożyć hołd naszemu Prezydentowi, kto? Kto dał nam prawo, odbierania córce grobu matki i ojca, nad którym może uklęknąć i zapłakać, gdy życie zrzuci kolejny kamień, kto? Lech Kaczyński był osobą publiczną, brał na siebie pełną odpowiedzialność tego określenia składając swą przysięgę w 2005r. Lech Kaczyński został Prezydentem, czy przestał być człowiekiem? Ile pustki w sercu dziecka, zapełni zaszczyt, honor i duma z godności oddawanych pośmiertnie rodzicom? Z kim muszą leżeć w grobie, by wpadła choć kropla, do pustego oceanu? Tym wszystkim, którzy na rodzinnym nieszczęściu próbują się wybić ironią i hipokryzją komentarzy, wątłą kontrowersyjnością, by ich głos był silniejszy niż innych, by ktoś ich zauważył, nie życzę takiej tragedii, bo nikt nie znajdzie nad nimi litości. I sobie też, życzę pokory, by swój żal zamykać w ciemnej kaplicy, niech nikt nie próbuje kraść mi prawa do żałoby, ciemności w sercu rozjaśniać fleszem.

"...nie pytaj mnie
dlaczego jestem z nią
nie pytaj mnie
dlaczego z inną nie
nie pytaj mnie
dlaczego myślę że
że nie ma dla mnie innych miejsc

nie pytaj mnie
co ciągle widzę w niej
nie pytaj mnie
dlaczego w innej nie
nie pytaj mnie
dlaczego ciągle chcę zasypiać w niej
i budzić się ..."

Nie pytaj o Polskę...